Określenie wczesnych faz islamskiej okupacji stanowi częsty problem dla archeologów pracujących w Afryce Północnej. Trudność ta wynika głównie z naszego niewystarczającego zrozumienia lokalnych i regionalnych klas produkcji ceramiki oraz zaburzonego charakteru kontekstów archeologicznych. Wykopaliska przeprowadzone na terenie sklepów z okresu późnego antyku przy głównej ulicy Musti dają nam rzadką okazję do poszerzenia naszej wiedzy w tym zakresie. Dobrze zachowana stratyfikacja archeologiczna w sekcji L2 B3 ilustruje pełną sekwencję chronologiczną od połowy VI do XII wieku. Rozdzielenie faz datowanych na okres od końca VII do połowy IX wieku zostało również potwierdzone przez datowanie radiowęglowe. Dało nam to punkt wyjścia do bardziej dogłębnych badań nad ewolucją repertuaru ceramicznego, w tym różnych rodzajów lokalnej ceramiki gruboziarnistej, a także importowanych wyrobów z delikatną glazurą.

Kolejnym ważnym szczegółem jest możliwość obserwacji zmieniającego się i ewoluującego charakteru krajobrazu miejskiego w tym regionie. Wydaje się oczywiste, że we wczesnym okresie islamskim reprezentacyjna dzielnica handlowa ostatecznie straciła swój monumentalny charakter. Nowi mieszkańcy najwyraźniej nie zachowali starego podziału przestrzennego rzymskiego miasta. Ewolucja przestrzeni miejskiej zaczęła być zatem determinowana przez czynniki mniej pragmatyczne. W rezultacie główna dzielnica handlowa starożytnego miasta została przekształcona w miejsce składowania odpadów pochodzących z działalności rolniczej i pasterskiej.